Welkom en leuk dat je interesse hebt in de cursussen van Hoeve Romantico.
Mijn naam is Mariëtte Bakker, en mijn bedrijf heet Hoeve Romantico, vernoemd naar mijn soulmate Romantico B, bij zijn vrienden beter bekend als Roy. Ik heb een paddock paradise waar zowel mijn lespaarden als de pensionpaarden bij elkaar in één kudde leven. Ik ben revalidatietrainer paard, ik ben centered riding instructrice en craniosacraal therapeut paard. Nog dagelijks leer ik nieuwe inzichten van ‘mijn’ paarden. Bijvoorbeeld over communicatie tussen paarden en mensen of over de manier waarop paarden hun lichaam gebruiken.
Mijn grote passie is om de omgang tussen mensen en paarden te verbeteren, zowel bij de dagelijkse dingen als in het werk. En dat werk kan heel breed zijn, bijvoorbeeld een vorm van grondwerk, maar ook rijden of mennen zijn zomaar een paar mogelijkheden. Het paard wat het werk verzet is en blijft een paard en zij hebben allemaal dezelfde behoeften waar wij als paardenmens mee te maken krijgen. Hoe beter wij de behoeften van het paard kunnen vervullen, hoe beter ze zullen presteren en hoe meer plezier zij aan ons en wij aan hen zullen hebben.
Paardvriendelijkheid is een term die tegenwoordig veel gebezigd wordt. De inhoud ervan verschilt nogal. De een vind dat dat dit vooral gaat om het rijden (geen zweep, geen sporen etc), de ander gaat nog veel verder en vindt dat er geeneens een zadel op een paard gelegd mag worden. Zoals altijd ligt de waarheid meestal ergens in het midden.
Paarden zijn van nature kuddedieren en vluchtdieren. In de natuur leven ze in grote groepen, omdat de grote groep veiligheid biedt aan alle paarden. De leider in een paardenkudde is de leidmerrie. Zij heeft deze functie gekregen omdat ze voor de kudde garant staat voor betrouwbaarheid, voor goed leiderschap, voor zorgzaamheid.
Bij paarden gaat het niet om macht, geld of gewin zoals bij mensen. Alles wat ze doen komt voort uit de behoefte tot overleven. Eten en veiligheid zijn daarbij de twee belangrijkste zaken. Een goede leidmerrie, leidt haar kudde naar water en eten en houd de veiligheid van haar kudde goed in de gaten. In een kudde heeft elk dier zijn eigen taak en daardoor is samenwerking in de kudde heel belangrijk. En samenwerken betekend vooral ook respect en begrip hebben voor elkaar.
Als we dat gaan betrekken op onze samenwerking met paarden, dan zijn de eerste behoeften die wij dus moeten garanderen om voor ons paard een goede leider te zijn: betrouwbaarheid, voedsel en veiligheid.
Een paard wat zich niet veilig voelt of niet voldoende te eten krijgt, kan niet presteren. De simpelste klusjes kun je nu eenmaal niet uitvoeren als je honger hebt of als je je constant onveilig voelt. Het eerste wat wij mensen dus moeten regelen voor ons paard is een veilige rustige omgeving met voldoende kudde genoten en voldoende en goed voedsel. Pas als dit geregeld is kunnen we verder gaan kijken wat er nodig is om het paard te gaan inzetten voor de dingen die wij graag met het paard zouden willen doen.
Daarnaast zullen we de dingen die we met het paard willen gaan doen, met respect voor het paard moeten gaan doen. Dat betekend correct trainen, niet overvragen, ook aandacht hebben voor het mentale stuk van het paard en het paard met respect bejegenen.
Deze serie cursussen zijn bedoeld om een ieder kennis aan te reiken zodat de communicatie met het paard makkelijker verloopt. Want onbedoeld geven wij vaak veel te veel signalen aan onze paarden, waardoor de communicatie in de ogen van het paard lang niet zo fijn en duidelijk is als wij denken. Voorbeelden daarvan zie je dagelijks om je heen op plekken waar mensen met paarden bezig zijn. We komen dit allemaal in onze omgeving tegen. Het trekken aan het touw, het schelden (of erger) als het paard een foute keus maakt, het ongeduld, de te harde hulpen, de slechte zit, paarden die niet gezien of gehoord worden hoe duidelijk ze ook proberen te zijn.
Maar ook in het werk gaat het vaak fout. Dingen die wij bedacht hebben begrijpt het paard niet, ook niet na veel en lang trainen. Vaak is dit omdat onze hulpen niet eenduidig zijn en ze daardoor het paard in verwarring brengen. Ook vragen we soms meer van het paard dan hij aan kan. We willen dat hij oefeningen snapt, terwijl we niet genoeg geoefend hebben op eerdere stappen waardoor hij gewoon niet weet wat er van hem verwacht wordt. Of we zien een blessure over het hoofd.
In veel situaties moet het paard te vaak gokken wat wij van hem willen. Gokt hij goed, wordt hij beloond, gokt hij fout wordt hij maar al te vaak afgestraft. Dit geeft voor een paard een zeer onveilige situatie, want hij weet vaak niet wat er van hem gevraagd wordt en welke keuze hij moet maken om het goed te doen. Zodra een situatie als onveilig ervaren wordt, leert het paard niets meer en is hij alleen maar aan het overleven.
In het cursusaanbod willen we iedereen, van beginner tot gevorderde helpen om de communicatie met het paard te gaan verbeteren. En dit doen we meestal het snelst door niet het paard harder te gaan trainen, maar door onze eigen daden eens grondig onder een vergrootglas te leggen.